فى الجنّة ؛ فمن كان سخيّا ، اخذ بغصن منها فلم يتركه ذلك الغصن حتّى يدخله الجنّة » « 14 » . و از « جابر انصارى » - رضى اللّه عنه - روايت است كه گفت : سؤال كردند از حضرت رسول ص خدا كه : « اىّ شىء الايمان » ؟ و قال : « الصّبر و السّماحة » « 15 » . و نيز از حضرت رسول خدا منقول است كه : « ما جعل اللّه تعالى وليّا له الّا على السّخاء و حسن الخلق » « 16 » . پس ، از آيات و احاديث مذكوره ، ظاهر گرديد آنكه سخاوت و جود و كرم و سماحت ، از شيم مرضيّه و اخلاق حميدهء انبيا و اولياست ، و نبوّت و ولايت و عقل و ايمان ، مقتضىاند اين خلق نيكو و صفت محموده را ، و مىكشاند اين صفت مرضيّه - كه غصنى است از اغصان شجرهء بهشتيّهء طوباى الهيّه - مؤمن را به دار الخلود و جنّات نعيم موعود ؛ و بخل و شحّ نفسانى ، از جملهء اخلاق ذميمهء نفسانيّهء اهل جهل و بعد و غضب الهى است ، و مىكشاند اين صفت ذميمه - كه شاخى است از شاخهاى زقّوم جحيم - صاحبش را به سوى جهنّم ؛ چنان‌كه در حديث ، وارد است كه : « السّخىّ لا يدخل النّار و لو كان كافرا ، و البخيل لا يدخل الجنّة و لو كان مؤمنا » « 17 » . پس بدان آنكه سخاوت و جود و كرم و سماحت را اقسام و انواع مختلفه است ؛ اوّل : بذل اموال است فى سبيل اللّه ، به قدر امكان ، هر قدر باشد ، اگرچه

--> - حديث 7518 - 11 ( 14 ) - سخاوت ، درختى است در بهشت ؛ آن‌كس كه سخاوتمند باشد ، به شاخه‌اى از شاخه‌هاى آن درآويزد ، پس آن شاخه او را رها نسازد تا آن‌گاه كه به بهشتش بكشاند : « مجموعهء ورّام » 1 : 178 - 179 ( 15 ) - ايمان چيست ؟ فرمود : بردبارى و گذشت : « مجموعهء ورّام » 1 : 178 ، « شرح نهج البلاغة » 1 : 322 ( 16 ) - خداى تعالى براى خود دوستى قرار نداد جز آنكه به صفت سخاوت و حسن خلق آراسته بود : « مجموعهء ورّام » 1 : 178 ( ما جبل . . . اولياءه . . . ) ، « تهذيب الاسرار » : 268 ( ما جبل . . . ) ( 17 ) - سخاوتمند ، به دوزخ نرود اگرچه كافر باشد و بخيل ، به بهشت نرود اگرچه مؤمن باشد .